Ό Γιάννες, ό Μονόγιαννες κι ό μαναχόν ο Γιάννες,
ό Γιάννες έπεπίρνιξεν και σό πεγάδ επήεν ,
έχτύττησεν τή μαστραπάν έγνέφισεν ό ρδάκον ,
έξέβεν ρδάκος άγγελος και θέλ' νά τρώει τον Γιάννεν.
- Καλώς, καλώς τό πρόγεμα 'μ καλώς το δελινάρι 'μ
καλώς ντο τρώγω κι άγρυπνώ καί κείμαι και κοιμούμαι.
- "Αφση με, ρδάκον, άφση με, αφς με κάν' πέντ' ημέρας,
ας πάγω 'λέπω τον κύρη μ ερχουμαι, ρδάκε φά με.
Πήγεν ό Γιάννες κ' έργεψεν ό ρδάκον έθερέθεν,
κι όντας τερεί τό πέραν κιάν ό Γιάννες κατηβαίνει.
Καλώς, καλώς τό πρόγεμα 'μ καλώς τό δελινάρι 'μ
καλώς ντο τρώγω κι αγρυπνώ και κείμαι και κοιμούμαι.
- Παρακαλώ σε, ρδάκε μου αφς με καν πέντ' ημέρας,
ας πάγω ξάϊ 'κι θ' άργεύω, ρυτά έρχουμαι φά με.
Πήγεν ό Γιάννες κ' έργεψεν τ' οφείδιν εθερέθεν,
κι όντας τερεί τό πέραν κιάν ' ό Γιάννες κατηβαίνει.
- "Αφση ,με, ρδάκε, άφση με θερίον πέντ' ημέρας ,
παρακαλώσε, ρδάκε μου θεού παρακαλίας
θέλω ν' έλέπω τα χάταλα 'μ δατάχκουμαι την χχέραν,
ας πάγω ξάϊ 'κι θ' άργεύω, ρυτά έρχουμαι φά με.
Πήγεν ό Γιάννες κ' εργεψεν ό ρδάκον έθερέθεν,
κι όντας τερεί τό πέραν κιάν ό Γιάννες κατηβαίνει
είχχεν τα χχέρια 'τ πίσταυρα την γούλαν κρεμασμένον ,
κι αλλ' άπ' οπίσ' ό κύρης άτ φτουλίζ τα γένεια 'τ κ'έρται,
κι αλλ' άπ' οπίσ' ή μάνα του καταματούται κ' έρται,
σ'όλτς άπ' οπίσ' ή κάλη του χρυσή καβαλαρέα
χρυσόν μήλον σό χχέρ άτης παίζει και κατηβαίνει,
κατακαρδών τον Γιάννεν άτς και φοβερίζ τον ρδάκον.
- Στον Θό σ, στον Θό σ ναι κόρασσον, τά γονικά 'σ απόθεν;
Ό κύρη μ' άς σον ουρανόν ή μάνα 'μ άς σά νέφια,
τά 'δέλφια 'μ στράφτνε και βροντούν, κ' εγώ γριλεύω ρδάκους.
- Καθώς πού λες και κόρρασιον, όμε απόθεν έρθες,
ας εν ό Γιάννες αδελφό 'μ ή κάλη άτ ή νύφε 'μ
τή Γιάννε τά μικρότερα ας είν' γυναικαδέλφια μ.
Santeos
20 Γενάρη '10 20.40






























































