Ο
Γεώργιος Αδαμίδης γεννήθηκε στο Χανάχ του νομού Καρς του Καυκάσου στις 4
Οκτωβρίου 1889. Ο πατέρας του Κυριάκος ήταν εγκατεστημένος στο Χασκεΐν
της Αργυρούπολης του Πόντου, απ’ όπου μετανάστευσε στον Καύκασο το 1881,
μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878.
Ο
Γεώργιος ήταν ο μικρότερος αδελφός ανάμεσα στα άλλα πέντε αδέλφια.
Έμεινε ορφανός από πατέρα σε ηλικία εννέα ετών. Τελείωσε το δημοτικό
σχολείο στο Χανάχ και συνέχισε τις σπουδές του σε ρωσικό διδασκαλείο,
από όπου αποφοίτησε το 1909 και υπηρέτησε για αρκετά χρόνια δάσκαλος.
Το
1912 παντρεύτηκε την Κυριακή Μωυσιάδου, με την οποία απέκτησαν τρεις
κόρες και έναν γιο. Από το 1914 έως το 1918 υπηρέτησε ως αξιωματικός του
τσαρικού στρατού στα Καρπάθια, πολεμώντας κατά των Γερμανών και
Αυστριακών.
Μετά
τη σοβιετική επανάσταση υπηρέτησε στην Ελληνική Αποστολή Μετανάστευσης
των Ποντίων του Καυκάσου στην Ελλάδα. Όταν ήρθε εδώ, εγκαταστάθηκε στο
χωριό Γεωργιανοί Βέροιας.
Το
1930 διορίστηκε δάσκαλος και υπηρέτησε σε διάφορα χωριά και τελευταία
στη Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων έγραψε πολλά ποιήματα
και διηγήματα. Από τις συλλογές του, πιο γνωστές είναι ο «Ψίθυρος της
πέννας», οι «Πατριωτικές λαχτάρες», η «Ένωση της Κύπρου» κ. ά.
 |
| Σκηνή από παράσταση του έργου του Γεωργίου Αδαμίδη «Ο κύρ'-ι-μ' να έχ' το κρίμαν» |
Στην
ποντιακή διάλεκτο έγραψε τα θεατρικά έργα: «Ο κύρ'-ι-μ' να έχ' το
κρίμαν», «Η χαρά σα πλούτη 'κ' έν'» και «Θα εχάναμ' την Παλασαρίαν».
Πάνος Καϊσίδης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας
