Ο φιλόλογος και λογοτέχνης Μιχάλης Αλμετίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μεταλλικό Κιλκίς. Τελείωσε το γυμνάσιο Κιλκίς και τη φιλοσοφική σχολή του ΑΠΘ. Εργάστηκε στη μέση εκπαίδευση, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε.
Από νέος επιδόθηκε στην ποίηση και στη συνέχεια στην πεζογραφία. Έγραψε τα έργα:
Πολιτική καραντίνα, 1987,
β' έκδοση Καραντίνα 2001,
Ιδεολογική ιλαρά, 1991,
Ουρ, 1998,
Ρ5Α 330, 2000,
Πριν 1, 2001,
Πριν 2, 2002,
Αλτ, 2002,
Σήκω ρε Μάγδα, 2003,
Σπαράγματα, 2004,
Γράμματα, 2005,
111 Κραυγές των τοίχων, 2005,
Στο έλεος των καιρών και των ... πτηνών, 2006,
78 Τοιχόρπαστα ... κι ένα κάλπικο, 2007,
... που λέει ο λόγος, 2007,
Καρακουκλάρα, 2008.
Όλα τα γραφτά του θα μπορούσαν να ενταχθούν στη σκληρή σάτιρα προσώπων και κοινωνικών φαινομένων, που φτάνουν μέχρι και τον αυτοσαρκασμό, για να εξηγήσουν το βάθος συμπεριφορών και καταστάσεων, πάντοτε ιδωμένων από μια συγκεκριμένη πολιτική σκοπιά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο συγγραφέας τους δεσμεύεται από κάπου.
Ακόμη και στα σημεία όπου φαντάζει χυδαία η γραφή του, εξαιτίας της ελευθεροστομίας του συγγραφέα, ακόμη και εκεί μπορεί ο προσεκτικός αναγνώστης να διακρίνει τη βαθιά ευαισθησία ενός ανθρώπου που πόνεσε και που πονάει διαρκώς με όσα ζει και όσα βλέπει γύρω του, ακόμη και με εκείνα που είναι γραμμένα στους τοίχους και που τα προσέχουν ελάχιστοι.
Τα ποιητικά «βήματα» του Μιχάλη Αλμετίδη (αυτόν τον τίτλο έχουν δύο ποιητικές του συλλογές, που κυκλοφόρησαν μέσα στη δεκαετία του 1970 και, παραδόξως, δεν τις αναφέρει στην εργογραφία του) τον οδήγησαν, μετά τη λογοτεχνική δοκιμή, στη σίγουρη οδό μιας λογοτεχνίας που συγκινεί και βάζει σε σκέψεις.
Santeos
3 Οχτωβρη '09 19.08
