Ο Μπρους Κλαρκ είναι αρχισυντάκτης σε θέματα διεθνούς ασφάλειας στο περιοδικό Economist. Προηγουμένως εργαζόταν στους Financial Times ως διπλωματικός συντάκτης και υπήρξε ανταποκριτής από τη Μόσχα για τους Times. Κατά τη δεκαετία του 1980 έζησε στην Αθήνα ως ανταποκριτής του πρακτορείου Reuters ταξιδεύοντας συχνά στην Κύπρο και την Τουρκία. Σπούδασε Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες στο St Johns College του Cambridge. Έχει γράψει επίσης Τα καινούργια ρούχα τον αυτοκράτορα: το τέλος τον φιλελεύθερου ονείρου της Ρωσίας, Vintage, 1995.
..............................................................................................................................................................................................................
Είτε το θέλουμε είτε όχι, όσοι ζούμε στην Ευρώπη ή σε μέρη επηρεασμένα από ευρωπαϊκές αξίες, παραμένουμε παιδιά της Λωζάννης, της συνθήκης δηλαδή που υπογράφηκε στην όχθη μιας ελβετικής λίμνης μετά το τέλος του Α' Παγκόσμιου πολέμου, όπου αποφασίστηκε μια μαζική, αναγκαστική μετανάστευση κατοίκων μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Ως μάχιμος δημοσιογράφος με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη νοτιοανατολική Ευρώπη, βρίσκω συνεχώς μπροστά μου αναμνηστικά της κληρονομιάς που άφησε αυτή η μοιραία συνθήκη.
Bruce Clark
................................................................................................................................................................................................................
Iki kere yabanci
Ceg kaldik anilari kaydetmeye
ο ilk malzeme yitti gitti
ilk mubadiller goturduler anilarini
oysa onlar hemen kaydedilmeliydi
uzerinden 80yil gectikten sonar
ani savaslari
her tiirlU manipulasyona acik
Miibadeleyle ilgili her metnin ozti ayni:
Yerinde dogup yabanda kocamak
ikiyerde de yabanci ο Imak.
Δυο φορές ξένος
Είναι αργά για μας να διατηρήσουμε τις μνήμες μας.
Η ουσία τους, η αρχική ουσία,
έχει ήδη αφανιστεί.
Εκείνοι οι πρώτοι πρόσφυγες πήραν μαζί τις αναμνήσεις τους,
αναμνήσεις που έπρεπε
να είχαν καταγραφεί χωρίς καθυστέρηση.
Εχουν περάσει ογδόντα χρόνια,
και οι αναμνήσεις παλεύουν με κάτι άλλο,
έτοιμο να παραποιηθεί.
Αλλά το επίκεντρο της διήγησης κάθε πρόσφυγα
παραμένει το ίδιο.
Να γεννιέσαι σε ένα μέρος,
να γερνάς σε ένα άλλο.
Και να αισθάνεσαι ξένος και στα δυο μέρη
Καθηγήτρια Ayse Lahur Κirtunc
της οποίας η οικογένεια έφτασε στην Τουρκία από την Κρήτη.
