Τη πατεματί

Όταν το μωρό αργούσε να περπατήσει έλεγαν: "Επατέθεν", δη­λαδή έπαθε βλάβη, είτε γιατί πέρασε κηδεία από το σπίτι τους ή γιατί έβαζαν στο σπίτι τους αζύγιστο κρέας ή και από κακό μάτι και τότε ακολουθούσε μια σειρά από ενέργειες, για να δώσουν δύ­ναμη στα πόδια του παιδιού να περπατήσει: "Εποίν' ναν τη πατε­ματί".

Ένα πρωτότοκο κορίτσι μάζευε αμίλητο, αλεύρι από εφτά ζευ­γάρια πρωτοστεφανωμένα, έπαιρνε νερό από εφτά βρύσες, ζύμωνε το αλεύρι σε ψωμάκια και το έψηνε με ξύλα που τα μάζευε από εφτά φράχτες.

Τα ψωμάκια αυτά τα μοίραζε ένα άλλο πρωτότοκο αγόρι στα μι­κρά παιδάκια κι εκείνα τρέχανε στους δρόμους και φώναζαν:

"Τόν απόδαρον ποδάρα καί τόν γυρευόν κόμματα", δηλαδή, δύ­ναμη στα ανήμπορα πόδια και στον ζητιάνο ψωμιά.

Άλλες φορές έκαμνε η μάνα ή η νουνά του παιδιού "τσιριχτά" -τηγανίτες και ένα πρωτότοκο αγόρι στεκόταν σ' ένα σταυροδρόμι και τα μοίραζε στα παιδάκια, που τα παίρνανε και τρέχοντας φώ­ναζαν πάλι τα παραπάνω ίδια λόγια.

Άλλες συνήθειες είναι το "κυμάτισμαν", το "στύμνωμαν", το "Αεθοδώρισμαν", τα "παραμόνα".

Πόπη Τσακμακίδου-Κωτίδου

Απο το βιβλιο της "Οι γυναίκες της Σαντάς του Πόντου"

Εκδοσεις:Αδελφών Κυριακίδη

Κων/νου Μελενίκου 5 Τ.Κ. 546 35 Θεσσαλονικη

Τηλ.: 2310 208.540

http://www.Kyriakidis.gr

Santeos

16 Φλεβάρη '11    18.06'