Νικος Λυγερος-Ποιηση.

Οι αθώοι είχαν ψηλά τα χέρια.
Οι βάρβαροι τούς είχαν σταυρώσει
πάνω στο αόρατο ξύλο
και κανείς δεν έβλεπε
το μαρτύριο της γενοκτονίας.
Έπεφταν νεκροί πάνω στη γη
από το βάρος του σταυρού
όμως όλοι πίστευαν ότι ήταν από κούραση.
Οι αθώοι πέθαιναν αόρατοι
για την κοινωνία της λήθης. 

Οι πετροκομμένοι άνθρωποι

Όταν ήρθαν από τα μέρη μας
κανείς δεν πρόσεξε το ύφος τους.
Οι πετροκομμένοι άνθρωποι
δεν έδειξαν τον πόνο της προσφυγιάς.
Προσπαθούσαν ν’ ακουμπήσουν κάπου
τα βάσανά τους και τους νεκρούς τους.
Όμως τα πρώτα λόγια που άκουσαν
όταν ήρθαν στα μέρη μας
δεν ήταν της αγάπης ούτε της ευγνωμοσύνης
για τα τόσα που είχαν προσφέρει στη ρωμιοσύνη.
Ήταν τα λόγια μιας κοινωνίας
που δεν σεβόταν πια τον πολιτισμό της.

Οι ανθρώπινοι σταυροί

Όταν άρχισε η θύελλα της βαρβαρότητας
ελάχιστοι ήταν αυτοί που αντιστάθηκαν.
Οι περισσότεροι λύγισαν κάτω από το βάρος
του βασανιστηρίου.
Ωστόσο άνθρωποι παρέμεναν όρθιοι.
Ήταν οι σταυρωμένοι. 

Νίκος Λυγερός 

Santeos

5 Γεναρη '11       18.21'