Νίκος Λυγερός-Ποίηση

Ποιος πρόσεξε

τον φάρο του Αγίου Νικολάου

όταν αυτός αναδεικνύει

το κρυφό μέρος

της αντίστασης

και της θυσίας

εκεί που ζήσαμε

ακόμα και το θάνατό μας

για την ελευθερία του λαού

εκεί που δεν έπαψε

η δική μας ιπποσύνη

να προστατεύει το σταυρό,

εκείνος που λάβαμε

μαζί με το σπαθί

για να μην πέσει

το φως της πέτρας

στα χέρια της βαρβαρότητας.

Μην ακούς τις φωνές του πλήθους

οι κραυγές έρχονται από τη σιωπή

διότι μόνο αυτή μπόρεσε

να τις κρατήσει μέσα της

στους μαύρους αιώνες

για να μην ξεχάσει

τους αθώους και τους δίκαιους

που έδωσαν τη ζωή τους

για ένα κομμάτι γης

όπου η ελευθερία

ήταν για όλους.

Άκου τη σιωπή

όχι το θόρυβο.

Νόμιζες ότι η γιαγιά σου

δεν ήξερε να υποφέρει

και δεν ήξερες

ότι ζούσε με τις ρίζες της

με την κόρη της

και την εγγονή της

διότι μόνο στο μέλλον

μπορούσε πλέον

να δημιουργήσει

την ιστορία της

διότι εσύ ήσουν

η βαθύτερή της ρίζα.

Τώρα συνέχισε

τον ρόλο γιατί ξέρεις.