'Παρθεν η Ρωμανία.

 Έναν πουλίν, καλόν πουλίν, εβγαίν' από την Πόλιν,

ουδέ σ' αμπέλια 'κόνεψεν, ουδέ σά περιβόλια,

 επήγεν καί ν' εκόνεψεν σ' Άγια-Σοφιάς την Πόρταν.

Έδειξεν τ' έναν το φτερόν, σό αίμαν βουτεμένον.

 Καί σ' άλλο τό φτερόν άθε, χαρτίν βαστά γραμμένον.

Ατό κανείς 'κί αναγνώθ', κανείς 'κί ξέρ' ντό λέγει,

μηδέ κι ο Πατριάρχης μου μέ όλους τους παπάδες.

Κι έναν παιδίν, καλόν παιδίν, πάει καί αναγνώθει.

 Σίτ' αναγνώθει, σίτια κλαίει, σίτια κρούει την καρδίαν:

—    Ν' αηλί εμάς και βάι εμάς, 'παρθεν η Ρωμανία!

Χάθηκε ή Ρωμιοσύνη

Ένα πουλί, καλό πουλί, από την Πόλη βγαίνει

κι ούτε στ' αμπέλια στάθηκε κι ούτε στα περιβόλια,

φτερούγισε καί κόνεψε στ' Άγια-Σοφίας την Πόρτα.

Έδειξε τόνα τό φτερό κι ήταν ματωβαμένο.

Στην άλλη τη φτερούγα του χαρτί βαστά γραμμένο.

 Νά τό διαβάσει δεν μπορεί τό μήνυμα κανένας,

 μηδέ κι ό Πατριάρχης μου μέ τούς παπάδες όλους.

 Κι ένα παιδί, καλό παιδί, τό μήνυμα διαβάζει.

Διαβάζοντας καί κλαίοντας, τούτα τά λόγια λέει:

— Άλλοί σέ μάς, άλλοί σέ μάς, ή Ρωμιοσύνη 'χάθη!

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

Ή Κωνσταντινούπολη πέφτει στα χέρια των τούρκων τό 1453. Ύστερα άπό οκτώ χρόνια (1461) καταλύεται ή Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Γιά τόν ποντιακό λαό, τα δύο τούτα θλιβερά γεγονότα αποτελούν μια εθνική συμφορά.

Η ποντιακή μούσα ψάλλει ενιαίο θρήνο γιά τήν άλωση του ελληνισμού γενικά.