Ποιηση Νικου Λυγερου

Η αρχή της Αντίστασης

Πάνω στο χρώμα του σιταριού
πέσαμε όλοι μαζί
για να μη μας χωρίσει
ο θάνατος της γης μας.

Πιάσαμε το χώμα της πέτρας
λίγο πριν αγκαλιάσουμε
για τελευταία φορά
την ιστορία της πατρίδας μας.

Κάτω από το σώμα του λαού
χάσαμε την πρώτη μας ελπίδα
για να ελευθερώσουμε τη μνήμη
από τη σιωπή του σκότους. 

Πώς να εξηγήσεις τη Μεγάλη Πείνα
σε άτομα που δεν ξέρουν
τι σημαίνει πείνα;

Πώς να εξηγήσεις μια Γενοκτονία
σε άτομα που δεν ξέρουν
τι σημαίνει θάνατος;

Πρέπει να μιλήσεις
για την πείνα του θανάτου
και για τον θάνατο της πείνας.

Δεν υπήρχε πια μικρός πρίγκιπας
στους απέραντους κάμπους σιταριού,
λες κι η πείνα είχε καταβροχθίσει
αυτό το εύθραυστο στάχυ ανθρωπιάς.

Σ’ αυτή τη γεμάτη πτώματα έρημο,
μόνο τα κόκκαλα τα σπασμένα με τα δόντια
μιας αιμοχαρούς μανίας,
κανείς άλλος πια δεν τολμούσε να βγάλει κραυγή.

Τότε, ένα παιδί με κοιλιά στρογγυλή
με το δέρμα τεντωμένο από οδύνη
άρπαξε ένα κόκκαλο κι έκρουσε
για τον πρώτο θάνατο, πένθιμους ήχους! 

Νίκος  Λυγερός 

Santeos

19 Δεκεμβρη '11    13.51'