ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΠΟΤΕ ΦΤΥΖ' ΜΕ ΠΑ

Σο καφενείον τη Μάκουλη έπιναν έναν Κερεκήν ημέραν ρακίν ο Φιλίκον τη Ζαρογούλ’

και ο Κάκον τη Παζάρνη.

'Οντες έρθαν ολίγον σα μεράκια ,λέει ο Φιλίκον:

-Κάκο, ντο εχ' με τ'εσέν εκείνε η τσουνοπεθερά σ' και όπου στεκ' και όπου κάθεται

κατηγορά σε; Και να εξέρτς μαναχόν ντο λέει.

-Χάσον ντο λες, είπεν ατον ο Κάκον, εκείνε πολλά αγαπά με.

-      Πολλά αγαπά σε κι ατότε γιατί κατηγορά σε;

-Κατηγορά με γιατί πολλά φογάται γιαμ' ομματάζ'νε με. Κάποτε κάποτε φτύζ' με πα, γιατί λέει με, εσέν τ' ομμάτ' πολλά πιάντσε.

-      Εσέν πα ποίος θα ομματάει σε, είπεν ο Φιλίκον,κ' επάτεσεν τα γέλ'τα.

Λ_Ε_Ξ_Ι_Λ_Ο_Γ_Ι_Ο

Κάκος= Κυριάκος

τσουνοπεθερά = σκύλα πεθερά

χάσον ντο λες = δεν είναι έτσι όπως το λες

γιάμ' ομματάζ'νε με = μήπως με ματιάζουν

ολίγον=κάπως

Δημήτριος Νικοπολιτίδης

Φιλόλογος - Συγγραφέας