Ενέσπαλαν να βάλνε φυτίλια

 Το 1921 τη χρονΐας, όντες έρθαν οι πρόσφυγες ας σον Πόντον, εδέκαν ατ'ς απ’ έναν δέμαν.

Ένοιξαν να τερούν ντο έχ'νε απέσ', άμα τιδέν κ’ εγροίκ'σαν

 Άς πάμ' σον δέσκαλον, είπαν, εκείνος θα εξέρ'. Είδεν ατα κ' εκείνος, άμα δεν 'κ' εγροίκ'σεν.

Ας πάμε σον ποπάν, εκείνος χωρίς άλλο θα εξέρ'. Επήγαν και σον ποπάν.

Εκείνος  όντες είδεν ατα, αμάν είπεν.

 - Ατά κερία είν', άμα τοι σκύλ' τα παιδία ενέσπαλαν να βάλ'νε τα φιτίλα τουν (ήταν τρύπια μακαρόνια)·

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

όντες έρθαν = όταν ήρθαν

να τερούν = να κοιτάξουν (ρ. τερώ)

ντο έχ'νε απέσ' = τι έχουν μέσα

άμα τιδέν 'κ' εγροίκ'σαν = αλλά δεν κατάλαβαν τίποτε (ρ. εγροικώ)

ό ν τ ε ς = όταν

 α μ ά ν = αμέσως

άμ α = αλλά

ενέσπαλαν = ξέχασαν   (ρ. ανασπάλλω)

 Δημήτριος  Νικοπολιτίδης

Φιλόλογος - Συγγραφέας