Το χωριό ΓΟΥΛΙΤΣΙΑΝΤΩΝ (ή Γλιτσιάντων;)

Τό χωριό αυτό ήταν κατοικημένο παλαιόθεν από Ελληνικό πληθυσμό, και είχε άλλη ονομασία. Ύστερ' άπ' την άλωση οί κάτοικοι του χωριού αυτού αδιαφόρησαν νά κα­ταφύγουν στη Σάντα καί ανέμεναν τό  μοιραίο.

 Ότε κατέφθασαν οί Τούρ­κοι  και   τούς   πρότειναν τό  δίλημμα: Ή   θ ά   τουρκέψετε   ή θά σας  σφάξουμε  ,  αυτοί   πρόβαλαν  αντίσταση, άρπαξαν τά όπλα τους και χτυπήθηκαν στα γερά μέ τούς Τούρκους.

Αφού σκότωσαν εκατοντάδες Τούρκους σκοτώθηκαν κι αυτοί, καί από   τότε οί Τούρκοι ονόμασαν τό χω­ριό Γουλιτσάντων(σ.σ. ή Γλιτσιάντων) από τό Γουλίτσ   ή Κουλίτσ (σπάθη), δηλ. χωριό παρμένο μέ τή σπάθη. Βρέθηκαν όμως τότε και μερικοί πού αλλαξοπίστησαν άπ' τή δειλία τους. θά πει όμως κανείς:   Γιατί  νά  υποθέσουμε πώς  οί κάτοικοι του χωριου αυτού ήσαν Έλληνες καί όχι Αρμένιοι;

 Νά γιατί: Οί Αρμένιοι πού εγκαταστάθηκαν στον Πόντο κατά την  εποχή των  Κομνηνών θεωρού­σαν τόν εαυτό τους υποδεέστερο των ιθαγενών Ελλήνων καί φαντάζονταν πως είναι υπόδουλος λαός, σαν τέτοιοι δέ πού ήσαν ποτέ δεν έδειξαν τόλ­μη μπροστά σέ κανέναν κίνδυνο, καί μόλις αισθάνθηκαν τήν πρώτη τούρκικη πίεση τούρκεψαν.

Απεναντίας οί Έλληνες του Πόντου θυμόνταν τα περα­σμένα τους μεγαλεία πού  τούς ενέπνεαν τόλμη καί τούς φανάτιζαν εναντίον τού κατακτητή Τούρκου, καί σαν τέτοιοι -πού ήσαν οί κάτοικοι του χωριου Γουλιτσάντων πρόβαλαν αντίσταση, σκοτώσανε καί σκοτωθήκανε.

 Τό παρά­δειγμα λοιπόν τού χωρίου Γουλιτσάντων μας  αποδεικνύει πώς όλα τά μέ τούρκικη ονομασία χωριά τού Πόντου ήσαν κατοικημένα μόνο από Έλληνες στην εποχή των Κομνηνών καί πιο μπροστά,   τά δέ μέ Αρμένικη ονομασία χωριά ήσαν κατοικημένα από Αρμένιους πού παραμείναν εκεί καί ταύρκεψαν. Γιά τά μέ ελληνική ονομασία  χωριά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήσαν κατοικημένα αποκλειστικά από Έλληνες.

Από αυτά πού εκθέσαμε βγαίνει τo συμπέρασμα ότι οί Αρμένιοι μετά τήν άλωση δεν κουνήθηκαν πουθενά, γιατί  ή δειλία τους καί ή αντιπάθεια τους προς τό έθνος μας δεν τούς επέτρεψαν ν' ακολουθήσουν τούς Έλληνες στη φυγή τους και παραμείναν στα χωριά τους, όπου καί τούρκεψαν.

Πολύ λίγοι  Αρμένιοι σώθηκαν τότε άπ' τη μπόρα του εκτουρκισμού, τούς οποίους και είχαμε  στόν Πόντο ώς τά τελευταία χρόνια.

Μιλτιάδης Νυμφόπουλος

"ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ"

Δράμα 1953

Santeos

3 Μάη   '11   19.50'