Παυλος Χρυσοστομιδης 1903-1983

Παυλος Χρυσοστομιδης( Μοτουλ'ς) 1903-1983

Της Ποπης Τσακμακιδου-Κωτιδου

Φιλολογου-Συγγραφεως

Επαγγελμα:Γεωργος,αλλα και σιδερας αρχικα, κρασας κατοπιν και φουρναρης στο τελος.Ηταν

και ο οδοντογιατρος του χωριου,αφου ως σιδερας διεθετε... "ταναλια"!

Τον θυμαμαι ακομη να δουλευει τα σιδερικα του,κατω απο ενα μεγαλο υποστεγο,διπλα στο

σπιτι του,με μια μουτζουρωμενη ποδια και μαυρισμενες τις παλαμες του.

Πηγα να μου βγαλει ενα δοντι που μερες το κουνουσα και το κουνουσα,για να το βγαλω μονη

μου,ομως εκεινο επεμενε και με τυραννουσε.

-"Δεβα σον Παυλον πουλοπο μ' μη φοασαι",μου ειπε η μανα μου και εγω νικησα τον φοβο και πηγα.

-"Ντο θελτ'ς Παρθενιτσα;"μου ειπε,αλλα εκεινος ηξερε τι σημαιναν αυτου του ειδους οι

επισκεψεις και σκουπιζοντας προχειρα τα χερια του στην ποδια του,προχωρησε προς το μερος μου.

-"Θειο,λαϊσκεται το δοντ'ιμ και"...

-"Καλα,καλα,ειπε".

Προχωρησε ,πηγε σ'ενα ραφακι,πηρε την ταναλια του και ηλθε κοντα μου.

Εγω ετρεμα.Το καταλαβε...

-"Μη φοασαι.Ανοιξον το στομα σ',ας τερω ατο".

Εκεινο σε μια πετσα κρεμοταν.

-"Ανοιξον,ανοιξον καλα το στομα σ'..."και ωσπου να το καλοανοιξω,κρατουσε ηδη την ταναλια και το δοντι μου μπροστα στα ματια μου.

-"Ατοχαααα! Ατο ετον..."Εγω κοιταγα αποσβολωμενη.

-"Φτυσον,μου ειπε".Εφτυσα,αλλα μολις που ματωσε λιγο,αφου ηδη ηταν μισοβγαλμενο.

Πηγα κουτσοδοντα και χαρουμενη στο σπιτι και κεινο το βραδυ κοιμηθηκα ησυχη σαν πουλακι,χωρις πια να ποναω.Απο τοτε τον αγαπουσα πολυ.Βεβαια ο οδοντογιατρος μας εβγαζε πολλες φορες το γερο το δοντι αντι το πονεμενο.

Ξαναπηγαινε ο "δυστυχης παθων"και τοτε ο Παυλον ελεγε με σοβαροτητα.

-"Ευλογημενε,εγω κουσουρ' κι εχω,ατο το δοντ' εδειξες με ατο εξεγκα".

Βεβαια το βραδυ στο καφενειο,οπου τα κουτσοπινε με φιλους,τα ελεγαν και γελουσανε.Κανενας

ομως δεν θυμωνε.Ηταν καλος και δεν μπορουσες να θυμωσεις μαζι του.

Ηταν και πολυ καλος πατριωτης.Εννοω καλος Σανταιος.Η Αργυρω Κουφατζη-Ιωσηφιδου απο την

Βεργινα(Παρπες) Ημαθιας,μια σεβαστη γεροντισσα,που εχει μερικα χρονια που πεθανε,μου

ελεγε για τον Παυλο:

-"Τα πρωτα χρονια οταν καναμε το μνημοσυνο(1968) στην Παναγια Σουμελα εμεις οι Σαντετ',ο

Παυλον εκοβαλ'νενας σο χωριον κοκκια και σουσαμα και εδιν'νεν και παραδας".Τον

θεωρουσε,εναν απο τους Σανταιους που βοηθουσαν με μεγαλη προθυμια.

Ενα αλλο περιστατικο που θυμαμαι απο τον Παυλο ,ηταν οταν παντρεψε την εγγονη

του.Κουμπαρος ηταν ο ανεψιος μου ο Τριανταφυλλος Αγγελιδης(τη Χαπιαρ).Ετσι ηλθα κι εγω

στον γαμο με την οικογενεια μου.Ο γιος μου ,παιδι στα 16 βρηκε ευκαιρια και χορευε με την ψυχη του.

Ο Παυλον,τον ειδε να χορευει τοσο καλα τα ποντιακα,ενθουσιαστηκε,τον πλησιασε και του λεει:

-"Εσυ παιδοπον οταν θα 'υναικιεις,τα ρακια και τα κρασια απ'εμεν θα ειναι".

Περυσι ο γιος μου παντρευτηκε,αλλα την παραμονη του γαμου θυμηθηκε την υποσχεση του

Παυλονος.

-"Μανα ,μου ειπε,εκεινος ο θειος απο το χωριο που θα μας εδινε τα κρασια και τα ρακια,ζει;".

-"Οχι,πουλακι μου,του ειπα,αργησες να παντρευτεις,δεν μπορουσε να σε περιμενει".

Ετσι ξαναθυμηθηκα τον Παυλον τον Σιδεραν,οπως τον λεγαμε στο χωριο.

Μαης 2005


Για την αντιγραφη

22 Απριλη '07 14.43 Santeos