Θεοφιλος Ασλανιδης 1898-1987

Ο θεφιλον τα 'Σλαν γεωργος το επαγγελμα,με ...αλογοκαρο και σπιτι υπερυψωμενο σχεδον διωροφο πραγμα που εδειχνε οτι ηταν καλος νοικοκυρης.

Ομως ποτε-ποτε εριχνε και αυτος τα ποτηρακια του με τον Παυλον!Μη φανταστειτε πως μεθουσαν!Το πολυ-πολυ να εφταναν στο τσακιρ-κεφι,που λεμε.

Τα βραδυα στο καφενειο οπου καθονταν το διδυμο "Παυλος-Θεοφιλος"σχηματιζονταν αμεσως,το λεγομενον σημερα "πηγαδακι",για να ακουσουν τα σημεια και τερατα που ελεγαν,ποτε ο ενας και ποτε ο αλλος.Ελεγε ο ενας ενα ψεματακι,ελεγε ο αλλος ενα μεγαλυτερο,ωσπου φτανανε να κανουν συναγωνισμο για το ποιος θα πει το πιο μεγαλο και αληθοφανες ψεμα.

Κριτες οι συγχωριανοι που ακουαν απο γυρω.Απ'οτι θυμαμαι,νομιζω πως ο Παυλον ηταν πιο επιτηδειος.

Ομως εχει ο καιρος γυρισματα.Στα χρονια της κατοχης ηρθε και κατοικουσε για ενα διαστημα στο χωριο μας ο Δημητρακης Τσακμακιδης,απο την Αλεξανδρουπολη.Τα μερη τους τα κατειχαν οι Βουλγαροι,γι αυτο αναγκαστηκαν να ελθουν στην Μακεδονια και να πανε οπου ειχαν πατριωτες.

Ο Δημητρακης λοιπον,φαινεται ειχε και αυτος καποια "εφεση"προς το... σπορ και αμεσως προστεθηκε στους δυο.Ετσι οι διαγωνιζομενοι γινανε τρεις.

Ομως απο την αρχη φανηκε οτι ο νεοφερμενος ειχε ταλεντο.Μια-δυο φορες βγηκε νικητης,οποτε ο Θεοφιλον,σοκαρισμενος,γυριζει προς τον Παυλον και του λεει:

-"Παυλε, εγω αλλο τιδεν κι θα λεω.Αβουτος απο εμας απαν εν'"

Και ο Δημητρακης το ελεγε και γελουσε και καμαρωνε.

Τι ωραιοι ανθρωποι!Ακακα καλαμπουρια,ωραιες παρεες,χοροι για ολο το χωριο.Τι να πρωτοθυμηθει κανεις;

Ο Θεοφιλος ηταν και κουλτουριαρης.Το 1926 στο χωριο ανεβασαν θεατρικα εργα και αναμεσα στους ηθοποιους ηταν και ο Θεοφιλον με την πρωτη του γυναικα την Μαρια(και την δευτερη Μαρια την ελεγαν).

Στα χρονια της κατοχης ο Θεοφιλον εκρυβε στο σπιτι του δυο Εγγλεζους.Αυτο δεν ηταν μικρο πραγμα.

"Θελει αρετη και τολμη" για να το διακινδυνεψει καποιος.Αλιμονο,αν το επαιρναν ειδηση οι Γερμανοι.Θα "ετρωγε η μαρμαγκα "ολη την οικογενεια,αλλα και τους τοπικους αρχοντες που το ανεχτηκαν.

Ευτυχως για το χωριο εφυγαν σωοι και αβλαβεις,ομως ολοι αναρωτιοντανε,τι να απεγιναν αραγε; Δεν εδωσαν σημεια ζωης μετα την απελευθερωση.

Αυτα για τον Θεοφιλον .

Εφυγαν και μας περιμενουν.Εμεις οσο θα ζουμε θα μιλαμε για ολους τους ταλαιπωρημενους ανθρωπους της πρωτης γενιας,για εκεινους που τοσο αγωνιστηκαν και βασανιστηκαν,για να φτιαχτει αυτο το ομορφο χωριο,που ζουμε και καμαρωνουμε


της Ποπης Τσακμακιδου -Κωτιδου Φιλολογου -Συγγραφεως

Για την αντιγραφη

28 Απριλη '07 09.56

Santeos