Η Μαγεία (Τα Μαείας)

Η προσπάθεια του ανθρώπου μέ μαντείες, δεισιδαιμονίες, ευχές, κα­τάρες κ.λ.π. νά αποφύγει τό κακό ή να επιτύχει τό καλό, έχει συντελέσει ώστε νά πιστευτεί πώς είναι δυνατό νά προκληθεί ή ευεργετική επίδραση, ή νά απο­τραπεί ή κακοποιά επήρεια ανωτέρων δυνάμεων υπερφυσικών, στις οποίες ό αμόρφωτος απέδιδε κάθε αγαθό η κακό  ή επίκληση αυτή των αγαθοποιών ή κακοποιών δαιμόνων γιά ωφέλεια ή βλάβη, ονομάζεται Μαγεία.

Οι μαγικές πράξεις ήσαν θετικές: ψαύση, χρήση, καταβρόχθιση καρδιάς περιστεριού κ.λ.π. Σιωπή, ευχές ή κατάρες βοηθούσαν τις μαγικές πράξεις.

Οι αμόρφωτοι πίστευαν και πιστεύουν ακόμα και σήμερα, ότι ο Θεός έδωσε σε μερικούς ανθρώπους τήν ικανότητα να γνωρίζουν τό μέλλον (μάντεις) γι αυτό η μαντική εύκολα τους έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης, μια και είχαν την ικανότητα νά επιτύχουν ωφελήματα ή κακά εις βάρος τών άλ­λων.

Φυλαχτήρια, νηστείες, ευχές, κατάρες, εξορκισμοί, μεθυστικοί καπνοί, ποτά, συμβολικές λέξεις και σχήματα ήσαν τά μέσα, με τα οποία οι μάγοι μπορούσαν νά προφυλάττουν, νά προστατεύουν και νά μετατρέπουν τις βλα­βερές συνθήκες σέ ωφέλιμες, νά θεραπεύουν τήν επιληψία και άλλες ψυχικές αρρώστειες, νά προλέγουν τά μέλλοντα, νά ημερώνουν ή νά γοητεύουν τα φίδια, νά απαλλάσσουν τον άνθρωπο από κάθε κακό.

Τη Μαγεία επαγγέλλονταν και εξαπατούσαν τους αφελείς διάφοροι αγύρτες τούρκοι ιερωμένοι (χοτζάδες, τζιντζήδες, τιαρβέσσ). Σοβαροί, λιγομίλητοι, σκεπτικοί και αργο­κίνητοι μέ μακρύ κομπολόγι στο χέρι.

Αλληλένδετος μέ τή Μαγεία είναι και ό αφορισμός, αναθεματισμός, εξορ­κισμός τών δαιμόνων, (δηλ. ή δέσμευση γιά αποτροπή τής δράσης τους), και ή σωτηρία δαιμανοπλήκτων. Τό δέσιμο και λύσιμο κόμπου είναι άπό τά παλαιότατα μέσα εξορκισμού.

Υπάρχουν δυο λογιών μαγείες: ή λευκή ή θαυματοποιός δηλ. ή επίκλη­ση αγγέλων ή αγαθαποιών πνευμάτων γιά αποτροπή κακού ή πρόγνωση του μέλλοντος, και ή μαύρη, που βασίζεται στη συμμαχία τών καταχθόνιων πνευ­μάτων του κακού, τών δαιμόνων.

Στη μαγεία κατέφευγαν οί νέοι ή οι νέες, πού ήθελαν νά κάμουν τά πρόσωπα τής εκλογής τους νά τους αγαπήσουν σταθερά και παράφορα. Ό ενδιαφερόμενος έπρεπε νά φέρει μαζί του ένα οποιοδήποτε αντικείμενο του προσώπου πού έπρεπε νά μαγευθεί, κυρίως τρίχες ή ένα κομμάτι από εσώρουχο ή εξώρουχο.

Τά πράγματα αυτά τα διάβαζαν  οι τζιντζήδες, έγραφαν τά ξόρκια σέ χαρτί (νουσχόδας) και τάδιναν στον ενδιαφερόμενο νά τά ράψει σέ κανένα κρυφό μέρος του φορέματος του.

Σ’όλες αυτές τις διαδικασίες πρωτοστατούσαν ορισμένες γυναίκες, όχι και τόσο άμεμπτες από άποψη ήθους. Ο λαός τις όνόμαζε τσσιαζούδες πού καβαλκεύνε τά πουλούλια (Ξ. Ξενίτας), εννοείται ότι τη δουλειά αυτή δεν την έκαμναν δωρεάν.

Έποίκαν άτον μαείας, έλεγαν γιά κείνον τον οποίον έκαμναν μάγια. Για νά διαλύσουν τά μάγια χρησιμοποιούσαν πολλούς τρόπους: Εβαζαν κανένα εσώρουχο του μαγεμένου κάτω από την Αγία Τράπεζα, και  ύστερα από 3 ή 7 λειτουργίες του τό έδιναν νά τό φορέσει.

Τον επεκάπνιζαν με βαμβάκι βαμένο στά καντήλια της εκκλησίας. Τον διάβαζε ο παπάς τους εξορκισμούς, τον δρασκελούσε όταν περνούσε με τα άγια.

Έψαχναν μήπως βρουν στα ρούχα του κανένα ξόρκι, τό ίδιο και κάτω από τό άπανωθύρ ή κατωθύρ του σπιτιού του. ·

"Αν παρ’ όλα αυτά δεν βελτιωνόταν ή κατάστασή του, έλεγαν: Φαίνε­ται ότι εκείνος πού έκαμε τά μάγια τά έριξε στο ποτάμι ή στη θάλασσα, και έτσι δε γίνεται τίποτε.

Στα μάγια κατέφευγαν και όταν ένας νέος ή νέα πάθαινε ένα είδος  μαρασμού από άγνωστη αιτία, πού υπέσκαπτε την υγεία του.

Τά μάγια ήσαν απαγορευμένα από τη θρησκεία, ό παπάς «έφόριζεν άτον» του απήγγειλε αφορισμό) και 7 χρόνια κ' έρούζνεν κοινωνίαν» εκείνον πού έκαμνε μάγια.

Στάθης Αθανασιάδης(Γεροστάθης)

Santeos

22 Ιούλη  '11   23.37'